Latarnia morska w Gdańsku Porcie Północnym

O miejscu

Powstanie latarni było ściśle związane z budową Portu Północnego - wielkiej inwestycji gospodarczej lat 70. XX wieku.

Budowa (1984 r.): Latarnia została oddana do użytku w 1984 roku, zastępując wyłączoną wówczas z eksploatacji latarnię w Nowym Porcie.
Konstrukcja: Wieża ma formę smukłego, niebieskiego czworoboku wykonanego z betonu i stali. Jej nowoczesna sylwetka jest zwieńczona szeroką przeszkloną galerią, w której mieści się nie tylko latarnia, ale i ośrodek VTS (Vessel Traffic Service), kontrolujący ruch statków w zatoce.
Wymiary: Wieża ma wysokość 61 metrów, co czyni ją drugą co do wysokości latarnią w Polsce (zaraz po Świnoujściu). Dzięki tak dużej wysokości jej światło jest widoczne z odległości ok. 46 km (25 mil morskich).
Winda: Jako jedyna latarnia morska w Polsce jest wyposażona w windę, która dowozi obsługę na górne piętra.

To najważniejsza informacja dla miłośników latarnictwa: Latarnia w Porcie Północnym nie jest udostępniona dla turystów.

Obiekt strategiczny: Znajduje się ona na terenie zamkniętym Kapitanatu Portu Gdańsk. Pełni kluczową rolę w bezpieczeństwie ruchu morskiego, dlatego wejście osób postronnych na wieżę jest zabronione.
Jak ją zobaczyć? Najlepszy widok na latarnię roztacza się z wody (np. podczas rejsu statkiem z Gdańska na Westerplatte lub w stronę Sopotu) oraz z plaż na Stogach i w Górkach Zachodnich. Charakterystyczna niebieska wieża dominuje nad industrialnym krajobrazem terminali naftowych i kontenerowych.

Szybkie tempo: Budowa wieży trwała zaledwie kilka miesięcy dzięki zastosowaniu technologii ślizgowej.
Optyka: W latarni zainstalowano nowoczesny, obrotowy aparat świetlny z lampami halogenowymi, co zapewnia ogromną siłę światła przy stosunkowo niskim zużyciu energii.
Industrialny klimat: Choć nie ma ona uroku zabytkowej cegły, fani architektury industrialnej i nowoczesnej logistyki uznają ją za jeden z najciekawszych punktów widokowych (choć dostępny tylko wzrokiem z oddali) w Gdańsku.