Wieża widokowa na Lubaniu im. mjr. Józefa Chlipały „Lubańskiego” - widokowy cel wędrówki w Gorcach
Drewniana wieża stoi na zachodnim wierzchołku Lubania (1211 m n.p.m.), najwyższego szczytu Pasma Lubania w południowo-wschodniej części Gorców. To miejsce dla osób, które chcą połączyć górską wędrówkę z rozległą panoramą Tatr, Pienin, Gorców, Beskidu Sądeckiego oraz Jeziora Czorsztyńskiego.
Najważniejsze informacje
Wieżę wybudowano w 2015 roku. Ma około 30 metrów wysokości, a taras widokowy umieszczono na wysokości około 20 metrów nad terenem. Prowadzi do niego 138 schodów; na wieży znajdują się tablice ułatwiające rozpoznawanie panoramy. Obiekt nosi imię mjr. Józefa Chlipały „Lubańskiego”, żołnierza pochodzącego z Ochotnicy Dolnej.
Co warto zobaczyć?
Z tarasu rozciąga się szeroki widok na Gorce, Pieniny i dolinę Dunajca, a przy dobrej przejrzystości powietrza także na Tatry. W krajobrazie wyróżnia się Jezioro Czorsztyńskie oraz pasma Beskidu Sądeckiego i Beskidu Wyspowego. W pobliżu szczytu warto zwrócić uwagę na polanę Wierch Lubania, skałki Samorody, pozostałości dawnych schronisk i krzyż partyzancki.
Jak wygląda zwiedzanie?
Do wieży nie dojeżdża się samochodem - jest ona celem pieszej wycieczki po znakowanych szlakach. Na Lubań można wejść między innymi od strony Przełęczy Snozka, Ochotnicy, Tylmanowej i Krościenka nad Dunajcem. Trasy mają górski charakter, prowadzą przez leśne odcinki i miejscami wymagają pokonania wyraźnych przewyższeń. Nie ma tu ułatwień takich jak łańcuchy czy klamry, ale po opadach podłoże może być błotniste i śliskie.
Wejście na wieżę wymaga pokonania schodów, dlatego nie jest dostępne dla osób poruszających się na wózkach. Dzieci powinny pozostawać pod opieką dorosłych zarówno na schodach, jak i na platformie.
Historia w skrócie
Lubań był ważnym punktem turystycznym już na początku XX wieku - w 1912 roku wytyczono tu jeden z pierwszych znakowanych szlaków w Gorcach, prowadzący od strony Krościenka. W 1937 roku powstało pierwsze schronisko turystyczne, spalone przez Niemców w 1944 roku. Drugie, niewielkie schronisko zbudowano w latach 70. XX wieku; spłonęło w 1978 roku. Obecna wieża, wzniesiona w 2015 roku, ponownie udostępniła widok ponad otaczającym szczyt lasem.
Informacje praktyczne
Wieża jest co do zasady ogólnodostępna przez cały rok, jednak możliwość bezpiecznego dojścia i wejścia zależy od pogody oraz warunków na szlakach. Nie należy wchodzić na konstrukcję podczas burzy, silnego wiatru, oblodzenia ani intensywnych opadów. Przed wyjściem warto sprawdzić aktualne komunikaty turystyczne i prognozę.
Na wycieczkę należy zabrać odpowiednie obuwie, wodę, prowiant, odzież przeciwdeszczową i naładowany telefon z mapą offline. Zimą przydatne mogą być raczki i kijki trekkingowe. W bezpośrednim sąsiedztwie wieży nie należy zakładać stałej dostępności gastronomii ani noclegu.
Atrakcje w pobliżu
W czasie wędrówki można zobaczyć skałki Samorody, ślady dawnych schronisk oraz polanę Wierch Lubania. Od strony Przełęczy Snozka warto zwrócić uwagę na rzeźbę „Organy” Władysława Hasiora i górę Wdżar. W dalszej okolicy znajdują się Jezioro Czorsztyńskie, zamek w Czorsztynie, zamek w Niedzicy oraz szlaki Pienińskiego Parku Narodowego.
Dlaczego warto odwiedzić?
Wieża na Lubaniu jest dobrym celem dla turystów szukających widokowej, ale wymagającej pieszej wycieczki. Rozległa panorama, górski charakter dojścia i pamiątki po turystycznej historii Lubania sprawiają, że to znacznie więcej niż krótki przystanek przy punkcie widokowym.
