Wielkopolski Park Narodowy - jeziora, lasy i polodowcowy krajobraz pod Poznaniem
Wielkopolski Park Narodowy chroni jeden z najcenniejszych fragmentów krajobrazu polodowcowego w zachodniej Polsce. Położony około 20 km na południowy zachód od Poznania obejmuje 7584 ha, a otacza go rozległa otulina.
Na terenie parku można zobaczyć jeziora polodowcowe, wzgórza morenowe, ozy, głazy narzutowe, torfowiska i rozległe kompleksy leśne. Najbardziej znanym miejscem jest Jezioro Góreckie z Wyspą Zamkową i ruinami romantycznego zameczku. Popularne są również Jezioro Kociołek, Osowa Góra oraz okolice Jezior i Puszczykowa.
Co warto zobaczyć?
Jezioro Góreckie i Wyspa Zamkowa
Jezioro Góreckie jest najgłębszym i jednym z najbardziej malowniczych jezior Wielkopolskiego Parku Narodowego. Znajdują się na nim dwie wyspy - Zamkowa i Kopczysko.
Na Wyspie Zamkowej zachowały się ruiny neogotyckiego zameczku wzniesionego w latach 1824-1825 przez Tytusa Działyńskiego dla jego siostry Klaudyny Potockiej i jej męża Bernarda.
Wyspa nie jest udostępniona do zwiedzania. Ruiny można oglądać z punktów widokowych znajdujących się na brzegu jeziora.
Jezioro Kociołek
Niewielkie Jezioro Kociołek zajmuje charakterystyczne zagłębienie polodowcowe i jest jednym z najlepszych miejsc do poznawania geologicznej historii parku.
Jezioro wraz z otaczającym lasem objęte jest ochroną ścisłą. Można oglądać je z przebiegającej obok wyznaczonej trasy.
Osowa Góra
Osowa Góra, osiągająca około 132 m n.p.m., jest najwyższym wzniesieniem Wielkopolskiego Parku Narodowego i popularnym punktem rozpoczęcia pieszych oraz rowerowych wycieczek.
W pobliżu znajduje się miejsce odpoczynku i parking, a szlaki prowadzą stąd między innymi w stronę Jeziora Kociołek, Jeziora Góreckiego i siedziby parku w Jeziorach.
Muzeum Przyrodnicze w Jeziorach
W siedzibie Wielkopolskiego Parku Narodowego działa Muzeum Przyrodnicze prezentujące przyrodę i historię tego obszaru.
Ekspozycja pozwala lepiej zrozumieć działalność lądolodu, powstawanie jezior i form polodowcowych oraz poznać zwierzęta i rośliny występujące w parku. To dobre miejsce szczególnie przed pierwszą wycieczką po WPN oraz podczas wizyty z dziećmi.
Jak wygląda zwiedzanie?
Wielkopolski Park Narodowy można odwiedzać przez cały rok, od świtu do zmierzchu. Sam wstęp na jego teren jest bezpłatny.
Turystyka odbywa się po wyznaczonych szlakach pieszych, rowerowych i innych udostępnionych trasach. Nie należy schodzić ze szlaków na terenach objętych ochroną ścisłą.
Dobrym wariantem na pierwszą wizytę jest trasa im. profesora Adama Wodziczki rozpoczynająca się w okolicy Osowej Góry. Ma około 9,5 km i prowadzi między innymi obok Jeziora Kociołek, Jeziora Góreckiego oraz terenów pokazujących charakterystyczne formy polodowcowe.
Na jej spokojne przejście warto przeznaczyć około 3 godzin. Po deszczu leśne drogi mogą być błotniste.
Historia w skrócie
O ochronę terenów dzisiejszego Wielkopolskiego Parku Narodowego zabiegał od lat 20. XX wieku profesor Adam Wodziczko - botanik związany z Uniwersytetem Poznańskim.
W 1932 roku utworzono pierwsze obszary chronione, a rok później w okolicy Osowej Góry odbyło się symboliczne otwarcie parku. Pełną podstawę prawną Wielkopolski Park Narodowy uzyskał w 1957 roku.
Jego symbolem został puszczyk. Park chroni przede wszystkim krajobraz ukształtowany przez lądolód ostatniego zlodowacenia oraz związane z nim lasy, jeziora, torfowiska i siedliska licznych gatunków zwierząt.
Informacje praktyczne
Powierzchnia: 7584 ha, otulina około 14 840 ha.
Wstęp: wejście na teren Wielkopolskiego Parku Narodowego jest bezpłatne.
Godziny: park można odwiedzać przez cały rok od świtu do zmierzchu.
Szlaki piesze: przez park prowadzi pięć znakowanych szlaków turystycznych oraz trasy i ścieżki edukacyjne.
Rower: jazda jest dozwolona wyłącznie po trasach udostępnionych dla ruchu rowerowego. Nie każdy szlak pieszy jest jednocześnie trasą rowerową.
Pies: można wejść z psem, ale zgodnie z regulaminem powinien być prowadzony na smyczy i w kagańcu.
Kąpiel: dozwolona jest tylko w oficjalnie wyznaczonych miejscach. Jezioro Góreckie nie jest kąpieliskiem.
Wyspa Zamkowa: nie jest udostępniona turystom.
Dron: lot nad obszarem parku wymaga wcześniejszej zgody dyrektora WPN.
Parkingi: przy najpopularniejszych punktach rozpoczęcia tras działają parkingi WPN, z których część jest płatna. Aktualny cennik warto sprawdzić przed przyjazdem.
Muzeum Przyrodnicze: wstęp jest płatny, a godziny otwarcia zależą od dnia i sezonu. Przed wizytą warto sprawdzić aktualny harmonogram.
Wielkopolski Park Narodowy z dziećmi
Park dobrze nadaje się na rodzinną wycieczkę, ale trasę warto dostosować do wieku dzieci.
Szczególnie ciekawym połączeniem może być Muzeum Przyrodnicze, Jezioro Góreckie i krótszy spacer po okolicy. Trasy wokół jezior i Osowej Góry prowadzą jednak po drogach gruntowych, z korzeniami, nachyleniami i błotnistymi fragmentami, dlatego zwykły wózek dziecięcy nie wszędzie będzie wygodny.
Atrakcje w pobliżu
Puszczykowo
W popularnej miejscowości wypoczynkowej działa Muzeum-Pracownia Literacka Arkadego Fiedlera, poświęcona podróżnikowi i pisarzowi.
Mosina
Mosina jest dogodnym punktem rozpoczęcia wycieczek w południowej części parku, szczególnie w kierunku Osowej Góry i Jeziora Kociołek.
Muzeum Rolnictwa w Szreniawie
Rozległe muzeum prezentuje historię rolnictwa, techniki rolniczej oraz życia na wielkopolskiej wsi.
Pałac w Rogalinie
Niedaleko znajduje się rezydencja Raczyńskich w Rogalinie, otoczona historycznym parkiem i słynnymi pomnikowymi dębami.
Dlaczego warto odwiedzić Wielkopolski Park Narodowy?
Wielkopolski Park Narodowy pozwala w niewielkiej odległości od Poznania zobaczyć wyjątkowo urozmaicony krajobraz ukształtowany przez lądolód. Jeziora, morenowe wzgórza, lasy, torfowiska oraz Wyspa Zamkowa sprawiają, że podczas jednej wycieczki można połączyć przyrodę, geologię i historię.
Jezioro Góreckie, Jezioro Kociołek, Osowa Góra i Muzeum Przyrodnicze tworzą bardzo dobry program pierwszej wizyty, a rozbudowana sieć tras pozwala wracać do parku na kolejne piesze i rowerowe wycieczki.
Zobacz także
Powiązane miejsca, trasy i inspiracje, które mogą przydać się przy planowaniu kolejnej części wycieczki.
