Zamek Wleń

Zamek Wleń - ruiny najstarszej murowanej warowni na Śląsku

Zamek Wleń, nazywany również Zamkiem Lenno lub Wleńskim Gródkiem, wznosi się na porośniętej lasem Górze Zamkowej ponad doliną Bobru. Kamienne mury, relikty romańskiego domu, fundamenty kaplicy i cylindryczna wieża przypominają o ponad 850 latach historii jednej z najstarszych murowanych rezydencji obronnych na ziemiach polskich.

Warownia była związana z Piastami śląskimi, między innymi Bolesławem Wysokim, Henrykiem Brodatym, św. Jadwigą Śląską i Bolesławem Rogatką. Pełniła funkcję książęcej rezydencji, ośrodka administracyjnego, strażnicy kontrolującej dolinę Bobru oraz więzienia dla politycznych przeciwników władcy. Została zniszczona podczas wojny trzydziestoletniej w 1646 roku i od tego czasu pozostaje ruiną.

Największą współczesną atrakcją jest wejście na zachowaną wieżę, z której rozciąga się panorama Wlenia, Pogórza Kaczawskiego, Gór Izerskich i Karkonoszy. Zamek otacza rezerwat przyrody Góra Zamkowa, chroniący lasy grądowe, rzadkie rośliny i niezwykłe odsłonięcia skał wulkanicznych.

Zamek Wleń czy Zamek Lenno?

W materiałach turystycznych używane są dwie nazwy: Zamek Wleń oraz Zamek Lenno. Pierwsza pochodzi od pobliskiego miasta, natomiast druga nawiązuje do niemieckiej nazwy warowni - Lähnhaus lub Lehnhaus - i jest obecnie chętnie wykorzystywana przez gospodarzy obiektu.

Ruiny nie znajdują się bezpośrednio w centrum Wlenia. Wznoszą się na Górze Zamkowej, w obrębie przysiółka Wleński Gródek należącego do miejscowości Łupki. Ze względu na wielowiekowy związek warowni z miastem powszechnie określa się ją jednak jako zamek we Wleniu.

Czy Zamek Wleń jest najstarszym zamkiem w Polsce?

Zamek jest często promowany jako najstarszy murowany zamek w Polsce. Bezpieczniej określać go jako najstarszy murowany zamek na Śląsku oraz jedno z najstarszych założeń zamkowych w Polsce.

Badania archeologiczne wskazują, że pierwszy murowany budynek mieszkalny zaczęto wznosić około 1160 roku z inicjatywy księcia Bolesława Wysokiego. Oficjalne opracowanie zamku określa go jako najstarszy świecki budynek na Śląsku i podkreśla, że rozpoczęcie budowy wyprzedzało powstanie ceglanych zamków książęcych w Legnicy i Wrocławiu.

Nie oznacza to, że cała oglądana dziś warownia pochodzi z XII wieku. Zamek był wielokrotnie rozbudowywany, a jego charakterystyczna cylindryczna wieża powstała dopiero w późnym średniowieczu, zastępując starszy, sześcioboczny bergfried.

Gród na Górze Zamkowej

Zanim powstała murowana rezydencja, na szczycie funkcjonował gród otoczony drewniano-ziemnymi umocnieniami. Archeolodzy datują początki osadnictwa obronnego na tym terenie przynajmniej na X wiek.

W 1155 roku miejscowość określona jako „Valan” została wymieniona w bulli papieża Hadriana IV wśród kasztelanii należących do biskupstwa wrocławskiego. W pobliżu grodu prawdopodobnie istniał już wówczas kościół Najświętszej Maryi Panny. W miejscu dawnej świątyni stoi obecnie kościół św. Jadwigi Śląskiej.

Położenie grodu nie było przypadkowe. Wysokie wzgórze pozwalało obserwować dolinę Bobru i kontrolować drogi prowadzące pomiędzy wnętrzem Śląska, Kotliną Jeleniogórską oraz przejściami w kierunku Czech.

Romański dom Bolesława Wysokiego

Około 1160 roku Bolesław Wysoki rozpoczął budowę murowanego domu mieszkalnego. Był to prostokątny budynek wykonany z dokładnie obrobionych ciosów piaskowca.

Rezydencja miała nie tylko charakter użytkowy. Staranna obróbka kamienia oraz dekoracyjne elementy wskazują, że stanowiła prestiżową siedzibę księcia. W czasach, gdy większość świeckich budowli wykonywano z drewna, kamienny dom wyraźnie podkreślał pozycję właściciela.

Wokół budynku wykonano kamienny mur. Początkowo jego elementów nie połączono zaprawą wapienną, lecz gliną. Było to rozwiązanie znacznie mniej trwałe od późniejszych konstrukcji zamkowych, ale stanowiło ważny etap przechodzenia od grodu drewniano-ziemnego do murowanej rezydencji.

Henryk Brodaty i rozbudowa zamku

Pełny program romańskiego zamku został prawdopodobnie ukończony za panowania Henryka Brodatego, syna Bolesława Wysokiego. Na początku XIII wieku przy domu mieszkalnym powstała niewielka kaplica przeznaczona dla książęcej rodziny i mieszkańców warowni.

Od południa zbudowano sześcioboczną wieżę obronną typu bergfried. Nie była ona zwykłą wieżą obserwacyjną. Masywne mury i wejście umieszczone pierwotnie powyżej poziomu dziedzińca umożliwiały wykorzystanie budowli jako miejsca ostatniej obrony.

Henryk Brodaty należał do najważniejszych Piastów śląskich pierwszej połowy XIII wieku. Za jego czasów Wleń rozwijał się jako lokalny ośrodek administracyjny i gospodarczy. Gmina Wleń podaje, że w 1214 roku książę nadał miejscowości prawa miejskie.

Święta Jadwiga Śląska na zamku

Zamek jest silnie związany z postacią Jadwigi Śląskiej, żony Henryka Brodatego. Tradycja przedstawia Wleń jako jedno z jej ulubionych miejsc pobytu. Informacje te pojawiają się między innymi w późniejszych opracowaniach niemieckich historyków, dlatego należy odróżniać udokumentowany związek księżnej z ziemią śląską od lokalnych legend o jej codziennym życiu na zamku.

Pamięć o świętej zachowała się w nazwach miejsc i tras spacerowych. U podnóża zamku znajduje się kościół św. Jadwigi, a jeden z punktów dawnego parku krajobrazowego nazywany jest Balkonem św. Jadwigi.

Z księżną wiążą się opowieści o modlitwie, pomocy biednym i cudownych uzdrowieniach. Należą one do regionalnej tradycji hagiograficznej, a nie do potwierdzonej kronikarsko historii warowni.

Zamek jako więzienie Bolesława Rogatki

W XIII wieku warownia stała się również miejscem przetrzymywania przeciwników politycznych. Szczególnie ponurą sławę zyskała za czasów Bolesława II Rogatki, nazywanego również Łysym.

Książę uprowadzał swoich przeciwników, próbując wymusić na nich ustępstwa polityczne albo majątkowe. Na zamku we Wleniu więziony był biskup wrocławski Tomasz I. W późnych latach 70. XIII wieku osadzono tu również młodego księcia Henryka IV Probusa, bratanka Bolesława Rogatki.

Historia ta pokazuje, że średniowieczny zamek książęcy pełnił znacznie więcej funkcji niż wyłącznie obronną. Był siedzibą władzy, miejscem przechowywania skarbów i dokumentów, ośrodkiem zarządzania ziemią, a w razie potrzeby również bezpiecznym więzieniem.

Gotycka rozbudowa warowni

Najpóźniej na początku XIV wieku w północno-wschodniej części zamku powstała czworoboczna wieża mieszkalna. Chroniła również pierwotny wjazd na zamek górny. Dzisiejsza furta znajduje się w innym miejscu i została wykonana dopiero w XIX wieku.

Do końca XIV wieku wzdłuż wschodniego odcinka murów wzniesiono duży, trzykondygnacyjny dom gotycki. Najniższy poziom mieścił magazyny i pomieszczenia gospodarcze, natomiast wyżej znajdowały się wnętrza mieszkalne oraz reprezentacyjne.

W pobliżu kaplicy powstał również mniejszy budynek określany w źródłach jako Kinderstube oraz zamkowa kuchnia. Zabudowa stopniowo wypełniała coraz większą część niewielkiego dziedzińca.

Cylindryczna wieża zamkowa

Do końca XV wieku rozebrano starszą, sześcioboczną wieżę. Przyczyną mogły być problemy z jej ciężarem oraz niestabilne, spękane podłoże skalne. W jej miejscu wzniesiono nowy, cylindryczny bergfried, którego znaczna część zachowała się do czasów współczesnych.

Wieża ma obecnie około 12 metrów wysokości. Jej grube kamienne ściany i pozbawiona rozbudowanych dekoracji forma dobrze oddają militarny charakter średniowiecznej budowli. Na górze przygotowano zabezpieczoną platformę widokową.

Wejście odbywa się po stromych schodach. Wnętrze jest wąskie i miejscami ciemne, dlatego osoby mające trudności z poruszaniem się, lęk wysokości albo dyskomfort w zamkniętych przestrzeniach powinny uwzględnić warunki przed rozpoczęciem wejścia.

Panorama z wieży

Z platformy można oglądać dolinę Bobru, zabudowę Wlenia, otaczające miasto lasy i wzgórza Pogórza Kaczawskiego. Przy dobrej widoczności na horyzoncie pojawiają się Góry Izerskie oraz Karkonosze.

Widok dobrze pokazuje strategiczne znaczenie położenia warowni. Ze szczytu można było kontrolować znaczną część doliny, obserwować drogi i odpowiednio wcześnie dostrzec zbliżających się ludzi.

Najlepsze warunki fotograficzne występują przy przejrzystym powietrzu, szczególnie rano lub późnym popołudniem. Wysokie drzewa rosnące wokół murów częściowo ograniczają widok z niższych poziomów, dlatego najpełniejsza panorama dostępna jest właśnie z wieży.

Zamek z zabudową dookolną

Pod koniec średniowiecza zamek górny stał się przykładem założenia z zabudową dookolną. Budynki mieszkalne i gospodarcze przylegały do murów obwodowych, które tworzyły jednocześnie ich zewnętrzne ściany.

Rozwiązanie pozwalało efektywnie wykorzystać niewielką powierzchnię szczytu. Środek założenia pozostawał dziedzińcem komunikacyjnym, natomiast kolejne pomieszczenia rozmieszczano przy granicach obwodu.

Prawdopodobnie już w XV wieku rozpoczęto budowę umocnień zamku średniego, powiększając chroniony obszar i zabezpieczając podejście do najstarszej części warowni.

Renesansowe krużganki i rozbudowa w XVI wieku

W XVI wieku budynki przy zachodnim murze przebudowano w skrzydło otwarte w stronę dziedzińca krużgankami. Zmieniono także dawny przejazd pomiędzy wieżą mieszkalną a domem gotyckim, nakrywając go sklepieniem kolebkowym.

Dawna romańska kaplica przestała pełnić funkcję religijną. W okresie nowożytnym mogła służyć jako pomieszczenie magazynowe. Na zamku średnim powstał natomiast nowy budynek gospodarczy.

Zmiany miały poprawić wygodę rezydencji, ale nie zmieniły jej w rozległy renesansowy pałac. Ograniczona powierzchnia szczytu oraz średniowieczny układ murów wyznaczały granice możliwej rozbudowy.

Zedlitzowie i Schaffgotschowie

Po wygaśnięciu bezpośredniego książęcego użytkowania zamku warownia przechodziła w ręce śląskich rodów rycerskich i szlacheckich. Wśród jej właścicieli wymieniani są przedstawiciele rodzin von Zedlitz oraz Schaffgotsch.

W 1567 roku zamek objął Sebastian von Zedlitz. Podjął remonty i próbował rozwiązać poważny problem zaopatrzenia warowni w wodę. Według opisów do zamku doprowadzono prawie dwukilometrowy rurociąg złożony z około 500 wydrążonych pni, prowadzący od źródła w okolicy Kleczy.

Inwestycja pokazuje trudności codziennego życia na skalistym wzgórzu. W czasie pokoju wodę można było dowozić, lecz podczas oblężenia brak własnej studni lub sprawnego wodociągu stanowił poważne zagrożenie.

Zniszczenie podczas wojny trzydziestoletniej

Wojna trzydziestoletnia przyniosła ogromne zniszczenia wielu śląskim miejscowościom i warowniom. Zamek Wleń był zajmowany przez kolejne oddziały, oblegany i wykorzystywany jako punkt wojskowy.

W 1646 roku został zniszczony. Gminne opracowania wskazują, że warownię wysadziły wojska cesarskie, aby nie mogła zostać ponownie wykorzystana przez przeciwnika. Od tego czasu nie powróciła już do roli zamieszkanej rezydencji i pozostawała ruiną.

Mieszkańcy kolejnych rezydencji w sąsiedztwie nie odbudowali średniowiecznego zamku. Wygodniejsze siedziby można było urządzić niżej, bez konieczności transportowania materiałów, wody i wyposażenia na strome wzgórze.

Ruiny w romantycznym parku

W XIX wieku ruiny zaczęto traktować jako malowniczy element krajobrazu. Wokół zamku ukształtowano romantyczny park ze ścieżkami, punktami widokowymi i miejscami nawiązującymi do św. Jadwigi Śląskiej.

Pozostałością tego założenia jest między innymi Balkon św. Jadwigi - dawna platforma, z której otwierał się widok na zakole Bobru. Obecnie panorama jest w znacznej mierze przysłonięta przez drzewa, ale miejsce nadal pozwala odczytać dawną kompozycję parku.

Spacer na zamek jest zatem nie tylko przejściem do ruin. Prowadzi przez krajobraz tworzony przez średniowieczną historię, dziewiętnastowieczną modę na romantyczne parki i współczesną ochronę przyrody.

Badania archeologiczne i ratowanie ruin

Zamek Wleń należy do najlepiej przebadanych archeologicznie warowni w Polsce. Prace pozwoliły odtworzyć kolejne etapy rozwoju założenia - od grodu i romańskiego domu po późnośredniowieczną zabudowę dookolną.

W ostatnich dekadach prowadzono wieloetapowe prace zabezpieczające mury i wieżę. Ze względu na stan konstrukcji dostęp do ruin był przez pewien czas ograniczony. Od 2018 roku obiektem opiekuje się Konsorcjum Warownia tworzone przez Stowarzyszenie „Wieża Książęca w Siedlęcinie” oraz Gildię Przewodników Sudeckich.

Prace konserwatorskie nie mają na celu pełnej odbudowy zamku. Ruiny są zabezpieczane jako trwała ruina, aby zachować autentyczne fragmenty murów oraz czytelny układ dawnych pomieszczeń.

Co można zobaczyć na zamku?

Podczas zwiedzania można rozpoznać:

• cylindryczną wieżę z platformą widokową;
• relikty romańskiego domu mieszkalnego;
• pozostałości prywatnej kaplicy;
• fundamenty sześciobocznej wieży obronnej;
• fragmenty gotyckiego domu zamkowego;
• pozostałości wieży mieszkalnej;
• mury obwodowe i ślady dawnego wejścia;
• relikty zabudowań gospodarczych;
• dziedziniec zamku górnego;
• partie zamku średniego.

Ruiny nie posiadają wielu zachowanych sklepień ani umeblowanych komnat. Największą wartością jest możliwość obserwowania kolejnych faz budowy odsłoniętych podczas badań archeologicznych. Oficjalna historia zamku szczegółowo przedstawia rozwój poszczególnych budynków od XII do XVI wieku.

Rezerwat przyrody Góra Zamkowa

Zamek znajduje się na skraju rezerwatu przyrody Góra Zamkowa. Obszar o powierzchni około 21 hektarów chroni strome zbocza porośnięte lasami grądowymi oraz stanowiska rzadkich i chronionych gatunków roślin.

Wiosną w runie leśnym pojawiają się rozległe skupiska czosnku niedźwiedziego, pierwiosnki wyniosłe i kolejne gatunki roślin kwitnących aż do lata. Zbieranie roślin, schodzenie z wyznaczonych ścieżek i niszczenie siedlisk jest zabronione.

Szlak może być miejscami stromy, kamienisty i śliski po deszczu. Warto założyć buty turystyczne, szczególnie podczas jesiennej lub zimowej wizyty.

Zamek na dawnym podwodnym wulkanie

Pod murami występują wyjątkowe lawy poduszkowe. Powstały, gdy gorąca lawa wydostawała się pod wodą, gwałtownie stygnąc i tworząc charakterystyczne, zaokrąglone formy przypominające poduszki.

Lasy Państwowe wskazują, że zamek stoi na skale bazaltowej związanej z dawną aktywnością wulkaniczną. Połączenie średniowiecznej warowni z tak dobrze widocznym stanowiskiem geologicznym należy do największych osobliwości Góry Zamkowej.

Z tego względu Zamek Wleń jest ważnym punktem Krainy Wygasłych Wulkanów - regionu promującego geologiczne dziedzictwo Gór i Pogórza Kaczawskiego.

Zwiedzanie Zamku Wleń w 2026 roku

Według oficjalnego cennika dostępnego w lipcu 2026 roku zamek jest otwarty codziennie:

• od maja do października - od 10:00 do 18:00;
• od listopada do kwietnia - od 10:00 do 16:00.

Grupy mogą uzgodnić zwiedzanie w innym terminie pod numerem telefonu podanym przez gospodarzy zamku.

Godziny mogą zostać zmienione podczas wydarzeń, prac konserwatorskich albo wyjątkowo niesprzyjającej pogody. Przed dłuższą podróżą warto sprawdzić najnowszy komunikat operatora.

Ceny biletów w 2026 roku

Oficjalny cennik opublikowany przez gospodarzy zamku w lipcu 2026 roku przewiduje:

• bilet normalny - 15 zł;
• bilet ulgowy - 12 zł;
• bilet dla mieszkańców gminy Wleń - 1 zł.

Na starszych stronach gminnych i w dawnych przewodnikach można znaleźć niższe ceny. Przy planowaniu wizyty należy kierować się aktualnym cennikiem umieszczonym na oficjalnej stronie zamku.

Zwiedzanie indywidualne i grupowe

Turyści indywidualni mogą poznawać ruiny z drukowanym planem przedstawiającym historię i układ warowni. Grupy mają możliwość wcześniejszego zamówienia oprowadzania prowadzonego przez przewodnika w stroju historycznym.

Standardowe oprowadzanie trwa co najmniej około 45 minut. Organizowane są także warsztaty, gry średniowieczne, wybijanie pamiątkowych monet, strzelanie z łuku oraz wydarzenia dla dzieci. Zakres atrakcji może zależeć od terminu i aktualnego programu.

Na spokojną wizytę w ruinach wraz z wejściem na wieżę warto przeznaczyć około godziny. Z dojściem z miasta, spacerem po rezerwacie i obejrzeniem kościoła św. Jadwigi wycieczka może zająć od dwóch do trzech godzin.

Nocne zwiedzanie

Zamek organizuje okresowe nocne zwiedzanie z przewodnikami w historycznych strojach. Program może obejmować spacer z Wlenia, wejście do kościoła św. Jadwigi, zwiedzanie ruin przy świetle pochodni i ognisko na dziedzińcu.

W wybranych terminach wydarzenia uzupełniają pokazy tańca z ogniem, sokolnictwa albo występy inspirowane kulturą średniowiecza. Nocne zwiedzanie odbywa się w konkretnych terminach i wymaga osobnego biletu lub wcześniejszej rezerwacji.

Jak dojść na zamek z Wlenia?

Gospodarze zachęcają do pozostawienia samochodu we Wleniu i wejścia na Górę Zamkową oznakowanym szlakiem zielonym lub żółtym. Pozwala to połączyć wizytę na zamku ze spacerem po mieście oraz rezerwacie przyrody.

Z centrum należy przeznaczyć na podejście około 25-30 minut. Trasa pokonuje około 130 metrów różnicy wysokości. Zielony szlak jest nieco łagodniejszy, natomiast żółty prowadzi bardziej stromym wariantem leśnym.

Osoby o słabszej kondycji powinny zaplanować przerwy. Po deszczu kamienie, korzenie i opadłe liście mogą być śliskie.

Parking

Zamek nie posiada własnego dużego parkingu. Operator zwraca uwagę, aby nie pozostawiać pojazdów w sposób utrudniający przejazd mieszkańcom i maszynom rolniczym w Wleńskim Gródku.

Najwygodniejszym rozwiązaniem jest skorzystanie z miejsca postojowego wskazywanego przez gospodarzy albo pozostawienie samochodu w mieście. Z parkingu dla turystów indywidualnych dojście zielonym szlakiem zajmuje około 30 minut.

Dostępność dla osób z ograniczoną mobilnością

Położenie na stromym wzgórzu, leśne ścieżki, nierówne kamienne nawierzchnie i schody w wieży powodują, że pełna trasa jest trudna dla osób z ograniczoną sprawnością ruchową.

Zamek nie jest nowoczesnym obiektem muzealnym z windami i równymi ciągami komunikacyjnymi. Przed wizytą warto skontaktować się z obsługą i ustalić możliwość dojazdu bliżej wzgórza oraz zakres dostępnych przestrzeni.

Wózek dziecięcy może być trudny do prowadzenia po stromych i nierównych ścieżkach. W przypadku małych dzieci praktyczniejsze może być odpowiednie nosidło turystyczne.

Zamek Wleń z dziećmi

Ruiny mogą zainteresować dzieci dzięki wieży, widokom, łukom, mennicy i grom inspirowanym średniowieczem. Operator przygotował również materiały dla najmłodszych oraz organizuje warsztaty i gry terenowe.

Największej uwagi wymagają schody wieży i nierówne fragmenty murów. Dzieci powinny pozostawać pod stałą opieką dorosłych i nie wchodzić na niezabezpieczone relikty budynków.

Cała wycieczka obejmuje podejście pod górę, dlatego jej długość należy dostosować do wieku i kondycji uczestników.

Zamek na Szlaku Zamków Piastowskich

Zamek Wleń jest ważnym punktem zielonego Szlaku Zamków Piastowskich. Trasa została wytyczona przez Tadeusza Stecia w 1951 roku i liczy około 146 kilometrów.

Łączy kilkanaście warowni i rezydencji związanych z dziejami Piastów śląskich, prowadząc między innymi przez Bolków, Grodziec, Grodno, Świny i okolice Jeleniej Góry.

Posiadacze biletu z wybranych obiektów uczestniczących w porozumieniu mogą otrzymać zniżkę na wejście do Zamku Wleń. Aktualne zasady akcji należy sprawdzić bezpośrednio przed wizytą.

Warto wiedzieć

• na Górze Zamkowej już w X wieku funkcjonował gród;
• nazwa „Valan” pojawiła się w dokumencie z 1155 roku;
• pierwszy murowany dom wzniesiono około 1160 roku;
• fundatorem romańskiej rezydencji był Bolesław Wysoki;
• zamek rozbudował Henryk Brodaty;
• z warownią związana jest św. Jadwiga Śląska;
• na początku XIII wieku powstały kaplica i sześcioboczny bergfried;
• obecna cylindryczna wieża pochodzi z późnego średniowiecza;
• Bolesław Rogatka więził tutaj swoich politycznych przeciwników;
• w XVI wieku skrzydło zachodnie wyposażono w krużganki;
• w 1646 roku zamek został zniszczony podczas wojny trzydziestoletniej;
• ruiny otacza rezerwat przyrody Góra Zamkowa;
• pod murami można zobaczyć lawy poduszkowe;
• na szczycie wieży działa platforma widokowa;
• zamek jest otwarty przez cały rok;
• obiekt nie posiada własnego dużego parkingu;
• najciekawszy wariant dojścia prowadzi szlakiem z centrum Wlenia.

Kiedy najlepiej odwiedzić Zamek Wleń?

Wiosną największą atrakcją jest przyroda rezerwatu. W runie leśnym pojawiają się rozległe skupiska czosnku niedźwiedziego, a świeża zieleń dobrze kontrastuje z kamiennymi murami.

Lato zapewnia najdłuższe godziny otwarcia i największą liczbę wydarzeń. W ciepłe weekendy warto przyjechać rano, zanim na niewielkim dziedzińcu i wieży pojawi się więcej turystów.

Jesienią las otaczający ruiny zmienia kolory, dzięki czemu Góra Zamkowa jest szczególnie malownicza. Trzeba uważać na mokre liście i śliskie schody.

Zimą zamek działa krócej. Przy dobrej widoczności pozbawione liści drzewa odsłaniają szersze fragmenty krajobrazu, ale śnieg i oblodzenie mogą utrudniać wejście na wzgórze oraz wieżę.

Co zobaczyć w pobliżu?

U podnóża Góry Zamkowej znajduje się kościół św. Jadwigi Śląskiej, związany z tradycją pobytów księżnej na zamku. W pobliżu można również zobaczyć Pałac Lenno, który powstał jako wygodniejsza rezydencja w sąsiedztwie średniowiecznych ruin.

W samym Wleniu warto odwiedzić:

• odnowiony rynek z ratuszem;
• pomnik Gołębiarki;
• kościół św. Mikołaja;
• tereny spacerowe nad Bobrem;
• pozostałości dawnej zabudowy uzdrowiskowej.

Dalszą wycieczkę można poprowadzić do Zapory Pilchowickiej, Wieży Książęcej w Siedlęcinie, pałacu we Wleniu, Lwówka Śląskiego albo Jeleniej Góry. Dolina Bobru oferuje również szlaki piesze, rowerowe i odcinki przeznaczone do spływów kajakowych.

Dlaczego warto odwiedzić Zamek Wleń?

Zamek Wleń nie zachwyca bogato umeblowanymi komnatami ani całkowicie odbudowanymi murami. Jego najważniejszą wartością jest możliwość zobaczenia autentycznych reliktów jednej z najstarszych kamiennych rezydencji książęcych w Polsce.

W niewielkiej przestrzeni można prześledzić niemal cały rozwój średniowiecznego zamku: od romańskiego domu, prywatnej kaplicy i sześciobocznego bergfriedu po gotyckie budynki mieszkalne, cylindryczną wieżę oraz późniejszą zabudowę dookolną.

Miejsce łączy historię Piastów śląskich, opowieści o św. Jadwidze, dramatyczne działania Bolesława Rogatki, ślady wojny trzydziestoletniej i romantyczną fascynację ruinami. Jednocześnie pozwala poznać wyjątkową przyrodę i geologię Góry Zamkowej.

Wejście na wieżę uzupełnia wizytę o panoramę doliny Bobru i sudeckich pasm. Z tej perspektywy najlepiej widać, dlaczego właśnie na tym wzgórzu ponad osiem i pół wieku temu powstała jedna z najważniejszych wczesnych warowni Śląska.