Gdy nadchodzi równonoc jesienna, kończy się czas zbiorów. Plon niesiemy, Plon, w Gospodarza dom!
Zakończył się sprzęt i zwózka, kończą się omłoty. Stodoły, spichrze i jamy zasobowe pełne są złocistego ziarna! A gdy ziemscy kośnicy kończą swą pracę, na niebo powracają Kośnicy niebiescy — trzy jasne gwiazdy pasa Oriona, zwiastujące nadejście Pory Ciemnej. Nim ona nastanie, oto czas radości, oto czas wesela, oto czas biesiady!
Gdy Bogi pokażą wróżbami, jaki urodzaj wyda Mateńka Ziemia w roku przyszłym, wiedzieć będziemy, jak gospodarzyć zasobami i jaki czas czeka nas do Plonów kolejnych.
I tak toczy się koło żywota, ze Słonkiem złocistym, dającym bogactwo ze zboża — a zboże to to, co z Boga!
Niech się darzy, niech się sporzy, niech się szerzy Urodzaj, Bogów i Przodków sprzyjanie!
Przybywajcie tłumnie na Plony do Wolina!
Program:
