Palmiarnia Poznańska
Palmiarnia Poznańska w Parku Wilsona jest najstarszym i największym tego typu ogrodem w Polsce oraz jednym z najstarszych obiektów tego rodzaju w Europie. Przez ponad stulecie stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych atrakcji przyrodniczych Poznania. Obecnie jest jednak czasowo zamknięta dla zwiedzających z powodu modernizacji i przebudowy.
Najważniejsze informacje
Palmiarnia gromadzi bogatą kolekcję egzotycznej flory z różnych stref klimatycznych. Przed zamknięciem prezentowano tu ponad tysiąc gatunków roślin, w tym palmy, sagowce, paprocie, cytrusy, bananowce, rośliny użytkowe, sukulenty i kserofity. Kompleks jest częścią zabytkowego Parku Wilsona.
Co warto zobaczyć?
Po ponownym otwarciu największą atrakcją pozostaną pawilony o zróżnicowanym mikroklimacie, pozwalające poznać roślinność stref subtropikalnych, śródziemnomorskich i tropikalnych, a także obszarów suchych. Wyróżnia się pawilon roślin wodnych z basenem przeznaczonym do uprawy wiktorii królewskiej. W kolekcji znajdują się również rośliny znane z codziennego życia, między innymi kawowce, kakaowce i bananowce.
Jak wygląda zwiedzanie?
Na dzień weryfikacji wnętrza Palmiarni nie są dostępne dla turystów. Po wznowieniu działalności zwiedzanie będzie wymagało sprawdzenia bieżących zasad, trasy, dostępności poszczególnych pawilonów oraz ewentualnej oferty wydarzeń i oprowadzania na oficjalnej stronie obiektu.
W okresie normalnego funkcjonowania spacer prowadził przez przestrzenie o odmiennych warunkach temperatury i wilgotności. W tropikalnych pawilonach należy liczyć się z ciepłem i dużą wilgotnością powietrza.
Historia w skrócie
Pierwsza Palmiarnia powstała w latach 1910-1911. W 1922 roku uruchomiono tu pierwszy w Polsce dział akwarium, pawilon z basenem dla wiktorii królewskiej oraz dział roślin użytkowych. W latach 1928-1929, przed Powszechną Wystawą Krajową, zbudowano większy obiekt.
Palmiarnia została dotkliwie zniszczona podczas II wojny światowej; w 1945 roku uszkodzeniu uległa znaczna część oszklenia, a niemal cała kolekcja roślin przepadła. Obiekt ponownie otwarto w 1946 roku. Z powodu złego stanu technicznego zamknięto go w 1978 roku, a następnie zrealizowano budowę nowej konstrukcji metodą obudowy. Obecną, trzecią Palmiarnię udostępniono zwiedzającym 1 października 1992 roku.
Informacje praktyczne
Uwaga: Palmiarnia Poznańska jest czasowo zamknięta w związku z modernizacją i przebudową. Przed przyjazdem koniecznie sprawdź aktualny komunikat zarządcy dotyczący ponownego otwarcia i możliwości zwiedzania.
Do Parku Wilsona można wygodnie dojechać komunikacją miejską; w bezpośrednim sąsiedztwie znajdują się przystanki tramwajowe i autobusowe. Zmotoryzowani powinni przed wizytą sprawdzić aktualne zasady parkowania w okolicy. Dostępność obiektu i jego udogodnienia mogą zmienić się po zakończeniu inwestycji.
Atrakcje w pobliżu
Warto zaplanować spacer po Parku Wilsona, znanym z dojrzałego drzewostanu, stawu i muszli koncertowej. Niedaleko znajdują się Stare Zoo oraz tereny Międzynarodowych Targów Poznańskich. Dłuższy spacer lub krótki przejazd pozwoli połączyć wizytę z poznawaniem centrum miasta, w tym okolic Starego Browaru i historycznego Starego Miasta.
Dlaczego warto odwiedzić?
Palmiarnia Poznańska łączy walory historyczne, edukacyjne i przyrodnicze. Różnorodność egzotycznych roślin oraz położenie w jednym z charakterystycznych parków Poznania sprawiają, że po ponownym otwarciu będzie dobrym celem dla rodzin, miłośników botaniki i osób szukających spokojnej atrakcji w mieście.
