Babiogórski Park Narodowy

Babiogórski Park Narodowy - Babia Góra, widokowe szlaki i górska przyroda

Babiogórski Park Narodowy chroni masyw Babiej Góry z Diablakiem wznoszącym się na 1725 m n.p.m. - najwyższym szczytem polskich Beskidów. To miejsce wyjątkowe zarówno pod względem krajobrazowym, jak i przyrodniczym, z wyraźnie zaznaczonymi piętrami roślinności od lasów po murawy alpejskie.

Park utworzono w 1954 roku. Obecnie zajmuje 3393,34 ha, a Babia Góra od 1976 roku posiada status Rezerwatu Biosfery UNESCO.

Co warto zobaczyć?

Diablak - szczyt Babiej Góry

Diablak jest głównym celem większości turystów odwiedzających park.

Przy dobrej widoczności ze szczytowej grani można podziwiać rozległą panoramę Beskidów, Tatr, Gorców, Pienin oraz gór po słowackiej stronie granicy.

Babia Góra nie bez powodu nazywana jest jednak „Matką Niepogód”. Silny wiatr, mgła, opady i gwałtowny spadek temperatury mogą pojawić się znacznie szybciej niż w dolinach.

Najpopularniejsza trasa z Krowiarek

Jednym z najczęściej wybieranych wejść na Diablak jest czerwony szlak rozpoczynający się na Przełęczy Lipnickiej, nazywanej Polaną Krowiarki.

Trasa prowadzi przez:

• Sokolicę,
• Kępę,
• Gówniak,
• Diablak.

Pierwszy fragment na Sokolicę jest stromy, natomiast wyżej szlak wychodzi ponad las i zapewnia coraz szersze widoki.

Popularnym wariantem całodniowej wycieczki jest zejście z Diablaka przez Przełęcz Brona do schroniska na Markowych Szczawinach i powrót w stronę Krowiarek Górnym Płajem.

Perć Akademików

Najbardziej wymagającą znakowaną trasą w parku jest żółta Perć Akademików prowadząca północnym zboczem na Diablak.

Na stromych fragmentach znajdują się łańcuchy i metalowe klamry, a miejscami konieczne jest używanie rąk.

Szlak jest jednokierunkowy i służy wyłącznie do podejścia.

Nie jest odpowiedni dla małych dzieci, osób z silnym lękiem wysokości ani turystów bez doświadczenia na stromych trasach. Podczas deszczu, oblodzenia, burzy lub ograniczonej widoczności należy wybrać łatwiejszy wariant.

Perć Akademików jest okresowo zamykana zimą.

Markowe Szczawiny

Na północnym zboczu Babiej Góry, na wysokości około 1180 m n.p.m., znajduje się schronisko PTTK Markowe Szczawiny.

To ważny węzeł szlaków oraz dobre miejsce na odpoczynek.

Ze schroniska można wejść na Diablak łatwiejszym wariantem przez Przełęcz Brona albo wybrać wymagającą Perć Akademików.

Markowe Szczawiny mogą być również celem osobnej, krótszej wycieczki bez zdobywania szczytu.

Górny Płaj

Górny Płaj to historyczna droga biegnąca w poprzek północnego zbocza Babiej Góry.

Powstała w XIX wieku jako droga myśliwska i ma około 12 km długości. Charakteryzuje się znacznie łagodniejszym przebiegiem niż trasy prowadzące bezpośrednio na Diablak.

Szczególnie popularny jest odcinek pomiędzy Krowiarkami a Markowymi Szczawinami.

Szlak został przystosowany również z myślą o osobach ze szczególnymi potrzebami, choć należy pamiętać, że nadal jest to droga górska, a jej stan może zależeć od pogody.

Mała Babia Góra

Spokojniejszą alternatywą dla głównego grzbietu jest Mała Babia Góra, nazywana Cylem, o wysokości 1517 m n.p.m.

Prowadzące przez nią szlaki są zwykle mniej zatłoczone niż najpopularniejsze podejścia na Diablak, a przy dobrej pogodzie zapewniają szerokie widoki na masyw Babiej Góry i okoliczne pasma.

Mokry Stawek

Na północnym zboczu znajduje się niewielki naturalny zbiornik nazywany Mokrym Stawkiem.

Można zobaczyć go podczas wędrówki Górnym Płajem. Poziom wody zmienia się w zależności od pory roku i opadów.

Ze względu na ochronę przyrody należy pozostać na wyznaczonej trasie.

Wystawa Babiogórskiego Parku Narodowego

W Zawoi Markowej przy siedzibie dyrekcji działa Wystawa Stała poświęcona przyrodzie Babiej Góry i kulturze regionu.

To dobre miejsce dla osób, które chcą lepiej poznać piętra roślinności, historię ochrony masywu oraz tradycje Górali Babiogórskich.

Wystawa może być również wartościowym uzupełnieniem wycieczki przy gorszej pogodzie.

Jak wygląda zwiedzanie?

Babiogórski Park Narodowy zwiedza się samodzielnie po oznakowanych szlakach i ścieżkach.

Wstęp na udostępniony obszar parku jest płatny, a bilet należy posiadać niezależnie od wybranego wejścia.

Na zdobycie Diablaka i powrót należy przeznaczyć cały dzień. Krótsze wycieczki mogą prowadzić do Markowych Szczawin, Mokrego Stawku lub fragmentem Górnego Płaju.

Zasady dotyczące psów

Na obszarach objętych ochroną ścisłą i czynną obowiązuje zakaz wprowadzania psów, z wyjątkiem miejsc wyraźnie dopuszczonych przepisami oraz psów asystujących.

Przed planowaniem spaceru z psem najlepiej sprawdzić aktualny regulamin i przebieg tras, na których jego obecność jest dozwolona.

Bezpieczeństwo

Babia Góra ma warunki znacznie bardziej wymagające niż może sugerować jej wysokość.

Przed wyjściem należy sprawdzić:

• aktualny komunikat parku,
• prognozę dla partii szczytowych,
• informacje GOPR,
• dostępność Perci Akademików.

Na trasę warto zabrać odpowiednie buty, kurtkę chroniącą przed deszczem i wiatrem, dodatkową warstwę odzieży, wodę, jedzenie, naładowany telefon i mapę dostępną również offline.

Informacje praktyczne

Rodzaj obiektu: park narodowy i górski obszar chroniony.

Najwyższy szczyt: Diablak - 1725 m n.p.m.

Powierzchnia parku: 3393,34 ha.

UNESCO: Rezerwat Biosfery od 1976 roku.

Wstęp: płatny na całym udostępnionym obszarze parku.

Najpopularniejszy start: Polana Krowiarki.

Najtrudniejsza trasa: Perć Akademików - jednokierunkowa, wyłącznie pod górę.

Schronisko: PTTK Markowe Szczawiny.

Dostępność: Górny Płaj został udostępniony również turystom ze szczególnymi potrzebami.

Atrakcje w pobliżu

Zawoja - jedna z najdłuższych wsi w Polsce i główna baza wypadowa na Babią Górę.

Orawski Park Etnograficzny w Zubrzycy Górnej - skansen prezentujący tradycyjną kulturę Orawy.

Sucha Beskidzka - miasto z renesansowym zamkiem i zabytkową karczmą „Rzym”.

Pasmo Policy - spokojniejszy kierunek na kolejne beskidzkie wędrówki.

Dlaczego warto odwiedzić Babiogórski Park Narodowy?

Babiogórski Park Narodowy oferuje zarówno spokojniejsze leśne spacery, jak i wymagające całodniowe wejścia o niemal wysokogórskim charakterze.

Największą atrakcją jest Diablak i rozległa panorama ze szczytu, ale równie ciekawe są Markowe Szczawiny, Górny Płaj, piętrowość roślinności oraz mniej uczęszczane zachodnie części masywu.

To jedno z tych miejsc, w których odpowiednie przygotowanie i respektowanie górskiej pogody są równie ważne jak wybór samego szlaku.