Drawieński Park Narodowy

Kampinoski Park Narodowy - wydmy, bagna i miejsca pamięci

Kampinoski Park Narodowy chroni najcenniejsze fragmenty Puszczy Kampinoskiej rozciągającej się przy północno-zachodnich granicach Warszawy. Park został utworzony w 1959 roku i zajmuje ponad 38,5 tys. hektarów.

Jego najbardziej charakterystyczną cechą są naprzemiennie występujące pasy wydm i podmokłych obniżeń. Podczas jednej wycieczki można przejść przez suche bory sosnowe, piaszczyste wzniesienia, wilgotne lasy i rozległe tereny bagienne.

Co warto zobaczyć?

Kampinos najlepiej poznaje się podczas spaceru. Park oferuje ponad 360 km oznakowanych szlaków pieszych i około 200 km tras rowerowych, dlatego można wybrać zarówno krótki rodzinny spacer, jak i całodniową lub wieloetapową wędrówkę.

Szczególnie interesujące są okolice Granicy, Truskawia, Palmir, Zaborowa Leśnego, Roztoki i Sierakowa.

Granica - dobry początek poznawania Kampinosu

Granica jest jednym z najlepszych miejsc na pierwszą wizytę.

Rozpoczyna się tutaj ścieżka dydaktyczna „Skrajem Puszczy”, tworząca pętlę długości około 4 km. Trasa prowadzi w pobliżu Olszowieckiego Błota, skansenu budownictwa puszczańskiego, Muzeum Puszczy Kampinoskiej, obszaru ochrony ścisłej „Granica” oraz cmentarza wojennego z września 1939 roku.

Spacer pozwala w krótkim czasie zobaczyć zarówno charakterystyczny krajobraz parku, jak i miejsca związane z jego historią.

Palmiry - przyroda i miejsce pamięci

Palmiry są jednym z najważniejszych miejsc pamięci narodowej w Puszczy Kampinoskiej.

Na cmentarzu-mauzoleum spoczywają ofiary niemieckich egzekucji dokonywanych podczas II wojny światowej w Puszczy Kampinoskiej i innych lasach otaczających Warszawę.

Przy cmentarzu działa Muzeum - Miejsce Pamięci Palmiry, którego ekspozycja przybliża historię okupacyjnych egzekucji oraz ich ofiary.

W pobliżu wytyczono łatwą ścieżkę „Wokół Palmir” o długości 1,7 km, łączącą tematykę historyczną z przyrodą puszczy.

Truskaw i Zaborów Leśny

Truskaw jest jednym z wygodniejszych punktów rozpoczęcia wycieczki od strony Warszawy.

Popularna ścieżka „Do Karczmiska” prowadzi przez charakterystyczny krajobraz wydm i podmokłych obniżeń. Trasę można rozszerzyć w kierunku Zaborowa Leśnego, Mogiły Powstańców 1863 roku lub Palmir.

Okolice Zaborowa Leśnego dobrze pokazują, że Kampinos mimo nizinnego położenia nie zawsze jest łatwy. Piaszczyste wydmy przeplatają się tutaj z wilgotnymi zagłębieniami, a po intensywnych opadach część dróg może być błotnista lub okresowo podtopiona.

Roztoka

Na krótszy spacer dobrze nadaje się okolica Roztoki i ścieżka „Dolinką Roztoki”.

Trasa prowadzi przez wydmy, łąki i okolice Kanału Zaborowskiego. Jest dobrym wyborem dla osób, które chcą zobaczyć charakterystyczny krajobraz Puszczy Kampinoskiej bez planowania wielogodzinnej wędrówki.

Historia parku w skrócie

Kampinoski Park Narodowy powstał 16 stycznia 1959 roku przede wszystkim w celu ochrony wyjątkowego zespołu wydm śródlądowych, bagien, lasów oraz związanej z nimi fauny i flory.

W 2000 roku Puszcza Kampinoska została uznana przez UNESCO za Rezerwat Biosfery. Nie jest to wpis na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, lecz część programu „Człowiek i Biosfera”, którego celem jest łączenie ochrony przyrody z odpowiedzialnym użytkowaniem krajobrazu.

Informacje praktyczne

Wstęp: wejście na teren Kampinoskiego Parku Narodowego jest bezpłatne.

Czas przebywania: zgodnie z regulaminem park jest zasadniczo udostępniany od świtu do zmierzchu.

Szlaki: należy poruszać się po oznakowanych trasach i drogach udostępnionych turystom.

Rower: jazda jest dozwolona wyłącznie na trasach przeznaczonych dla ruchu rowerowego. Piasek, korzenie i błoto mogą znacznie utrudniać przejazd.

Pies: obowiązują ograniczenia zależne od formy ochrony terenu. Wprowadzanie psów jest zabronione na obszarach ochrony ścisłej i czynnej, z wyjątkiem psów asystujących. Przed wyjazdem z psem warto sprawdzić aktualny regulamin i przebieg wybranej trasy.

Ognisko i grill: możliwe są tylko w wyznaczonych miejscach i po uzyskaniu wymaganej zgody dyrektora parku.

Jak przygotować się do wycieczki?

Nawet krótki spacer może prowadzić przez bardzo różne warunki terenowe. Warto założyć wygodne obuwie, zabrać wodę oraz środek przeciw kleszczom i komarom.

Po opadach obniżenia bagienne mogą być błotniste, natomiast podczas suchego lata największym utrudnieniem jest głęboki piasek na wydmach.

Przed dłuższą wyprawą warto sprawdzić aktualne komunikaty parku, ponieważ fragmenty tras mogą być czasowo zamykane z powodu podtopień, prac ochronnych lub zagrożenia pożarowego.

Atrakcje w pobliżu

Wycieczkę po zachodniej części Kampinosu można połączyć z Żelazową Wolą, kościołem obronnym w Brochowie albo Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie.

Od strony północnej dobrym uzupełnieniem jest Twierdza Modlin, natomiast osoby rozpoczynające spacer bliżej Warszawy mogą odwiedzić Lipków i Izabelin.

Dlaczego warto odwiedzić Kampinoski Park Narodowy?

Kampinos jest wyjątkowy przede wszystkim dzięki bliskości Warszawy i niezwykłemu połączeniu wydm, bagien, lasów oraz miejsc historycznych.

Nie ma tutaj jednego obowiązkowego punktu widokowego. Największą atrakcją jest sama wędrówka - przechodzenie z suchego boru na piaszczystej wydmie do wilgotnego obniżenia, obserwowanie zmieniającego się krajobrazu i odkrywanie rozsianych po puszczy śladów historii.