Historia i znaczenie gospodarcze Kompleks został wzniesiony w latach 1842-1845 z inicjatywy pruskiego ministra rolnictwa, Christiana von Rothera. Było to przedsięwzięcie o ogromnej skali:
-
Lokalizacja: Wybór Wyspy Młyńskiej był strategiczny - dostęp do wody (Brdzy i Młynówki) pozwalał na transport zboża drogą wodną oraz wykorzystanie energii rzeki.
-
Konstrukcja: Obiekt zbudowano w technice muru pruskiego (szachulca), co nadaje mu charakterystyczny wygląd - jasne wypełnienia skontrastowane z ciemną siatką drewnianych belek.
-
Przeznaczenie: Przez ponad stulecie młyny produkowały mąkę, która trafiała na rynki całej Europy. Zakład działał aż do lat 90. XX wieku.
Rewitalizacja i nowoczesność Przez wiele lat po zamknięciu produkcji kompleks stał pusty i niszczał. Przełom nastąpił po przejęciu obiektu przez Miasto Bydgoszcz. W latach 2018-2021 przeprowadzono gigantyczną renowację, która przywróciła blask elewacjom i dostosowała wnętrza do nowych funkcji:
-
Spichlerz Mączny i Zbożowy: Adaptowane na przestrzenie wystawiennicze, konferencyjne i biurowe.
-
Taras Widokowy: Na szczycie obiektu znajduje się punkt, z którego można podziwiać panoramę Opery Nova, katedry oraz całej Wyspy Młyńskiej.
-
Woda i fontanny: Przed młynami powstały nowoczesne tarasy z fontannami, które stały się ulubionym miejscem odpoczynku mieszkańców i turystów.
Oferta kulturalna i wystawy Młyny Rothera to dziś żywe centrum edukacji. Do najważniejszych stałych punktów należą:
-
Węzły. Bydgoszcz między rzekami: Multimedialna wystawa opowiadająca o związku miasta z wodą, Kanałem Bydgoskim i Brdą.
-
Młyn-Maszyna: Interaktywna wystawa popularnonaukowa, która w angażujący sposób tłumaczy prawa fizyki i mechanizmy działania dawnych młynów.
-
Gastronomia: W kompleksie działają kawiarnie (m.in. Nowe Miejsce) i restauracje, które łączą industrialny klimat z nowoczesną kuchnią.
Ciekawostka architektoniczna: Podczas renowacji starano się zachować jak najwięcej oryginalnych elementów konstrukcyjnych. Wewnątrz można podziwiać potężne modrzewiowe słupy i belki, które mają blisko 180 lat i wciąż podtrzymują konstrukcję spichlerzy.
